Komma-manie

Door Gary McCarty

De rekening en Hillary kunnen van een „enorme rechtse samenzwering geklaagd hebben,“ maar ik heb een betere en passender genoemde samenzwering theorie-„enorme k-12 slechte Engelse `niet - last-be*heersen-het' samenzwering.“

Deze samenzwering dateert achter ik ben niet zeker hoe lang, maar op zijn minst aan mijn oude kinderjaren. Aan koolstofdatum het van de boomstammen van al die dode bomen die het document werden dat beurtelings toegestaan k-12 studenten aan mislearn de Engelse grammaticaregels laten we om te zeggen het na WO.II met de Geboortengolf voortkwam (die waarschijnlijk toen de Baby Boomers, die het ontwerp in de jaren '60 en de jaren '70 onder ogen ziet, met een verschillende reeks waarden uit hun ouders moest op de proppen komen, en zo was geboren relativisme-maar geen tijd nu voor dat).

Wat ook zijn oorsprong is, ben ik bang het nog sterk gaat. Enkel de andere nacht onderzochten wij een poging in één van mijn universitaire communicatie klassen toen een anders heldere student uit blurted, „u kunnen geen zin met beginnen omdat!“

Ik vroeg calmly, „waarom niet?“ terwijl reeds het kennen van het antwoord (er is zeker geen regel tegen het staren met omdat) en het verwachten van van de student niet.

Het echte antwoord is dat, ergens in de collectieve schittering van zij die het k-12 Engels onderwijzen, een ersatzregel op wat onvrijwillig geplakt werd, autonoom reflexgebied van hun hersenen gewijd aan het afslachten van Engelstalig door onderwijs.

„Begin nooit een zin met omdat (wanneer, als, etc.)“ heilige grail, mantra, een unquestionable „waarheid.“ werd

Deze lange (en kruipende) inleiding is enkel mijn manier om aan mijn onderwerp-komma's te krijgen.

Naast de flagrant verkeerde en regels van de Engels-Moord zoals die kunt u geen zin zegt met beginnen omdat, onze k-12 Engelse opvoeders één klap-op baan op het gebruik van de het onderwijskomma eveneens hebben gedaan. Letterlijk, de enige regel die aan deze dagstokken in mijn hoofd van wat ik over kommagebruik werd onderwezen dat het alomtegenwoordige zeggen, „is wanneer u een pauze nodig hebt, gebruikt een komma.“

Waar, kunnen de komma's op een pauze wijzen, zoals de puntkomma's kunnen, periodes, nieuwe zinnen, nieuwe paragrafen en u het noemt. Bewapend met zo weinig op de manier van de daadwerkelijke instructie van het kommagebruik, voor altijd werpen de studenten na enkel binnen stoppen dingen wanneer zij op een pauze willen wijzen. Het probleem is, een pauze voor veel van deze studenten klaarblijkelijk middelen wanneer een nieuw element in een zin verschijnt.

This made-up example is not far from many of the sentences I’ve read from students who finished high school and are now embarking upon college: "In the morning, my brother Joseph, took the bus, to work, in the rain."

Notice how most of the discrete elements in the sentence (prepositional phrase, subject, verb, object, prepositional phrase) have been separated by commas. In truth, you don’t need a single comma in this sentence!

This writer suffers from comma-rhea, or uncontrollable comma usage. The opposite extreme also exsits, called comma-phobia, which renders the writer completely incapable of adding a comma because she or he can’t decide if it belongs and if so, where.

There are indeed rules for commas regarding opening phrases and clauses in sentences (use them always with clauses and with phrases of five or more words), regarding dates and cities (you must use a comma after the year and after the state or country–not just after the city or day), and regarding series (to separate the elements within).

I haven’t got the time to explain all the comma rules here, but they’re available through various Web resources (or wait for my long-gestating book, Grammar Sucks).

My point is that we need to do some English grammar shock treatment on those teachers who insist on perpetrating facile but misleading and often-erroneous rules to write by.

Such as "never end a sentence with a prepostion" (see preceding sentence) or use fragments in writing (like this one).